Zwykły dzień...

Dzień spędziliśmy u mojej najstarszej siostry. M. Kończy u nich malowanie. Za niedługo przeprowadzą się. I budowa będzie nazywana domem :) ja spędziłam dzień z najmłodszym dzieckiem w rodzinie. Ola skończyła 5 miesięcy i jest absolutnie najlepsza :) cudowne dziecko. Krzyś z Martyną trochę dawali czadu na spacerze. Ale niech się dzieci cieszą namiastką zimy. Śniegu jak na lekarstwo, ale i tak wrócili do domu cali mokrzy. Cały czas powtarzam, że nasze dzieci to zdolne bestie ;)

Wróciłam do domu z potężnym bólem głowy. Trzyma do teraz. Raz na jakiś czas dopada mnie taki ból. Ścina mnie to z nóg. Może to się powtarza regularnie, ale nigdy tego nie śledziłam. To taki ból, że sen nie przynosi ukojenia. Ciężko z nim zasnąć. I właśnie potrafi rano nadal być. Do tego dochodzą mdłości. Dzisiaj delikatne. Czasami wydawało mi się, że pojawia się przed okresem. Ale nie zawsze. Teraz tak popieprzył się mój organizm, że nie wiem już nic...

W domu czekała na nas przykra niespodzianka. W kominie się paliło. Ba chyba nadal się pali. Mój M. Ma noc z głowy. Trzeba pilnować. Cholera nasze zaniedbanie. W piecu Pali się od dawna. A zapomnieliśmy o czyszczeniu komina. Kilka razy odmówiliśmy kominiarzowi więc w tym roku nawet do nas nie zaszedł. A zjawia się zawsze po tym jak M wyczyści komin. Łazienka na piętrze jest najcieplejszym pomieszczeniem w domu. W jednej ze ścian jest właśnie komin. Przedtem płytki były gorące. Dobrze, że to nie pękło w pizdu, bo wtedy to już nas chyba tylko Provident ratuje...  Mamy nauczkę. Jak nic trzeba kupić kalendarz i zaraz na wiosnę umówić kominiarza. Niech chłop też zarobi ;)

Idę, bo moja głowa eksploduje...
Magadalena88

Mroźnie...

Jest godzina 20.30 a u nas już jest -16. Rano było -18. Brrr... To podobno ostatnia taka mroźna noc. Jutro ma spaść śnieg. Więc teoretycznie będzie cieplej. Jakieś -10... Co za tym idzie - brak wody... Jak nie spadnie śnieg, deszcz to będziemy cienko piszczeć... Dom jest już nasz, chcemy uzbierać pieniądze aby zmienić dach, zrobić elewacje. Ale chyba najpotrzebniejsza będzie studnia. Musimy mieć jakiś drugie źródło wody, bo to wiejskie ujęcie coraz bardziej nas zawodzi. I już nie chodzi o to, że ciężko się jest dogadać z resztą aby cokolwiek zrobić przy studni. Po prostu jest susza i doszedł do tego mróz.  Przez ostatnie miesiące można policzyć na palcach jednej ręki ile padało. I wszyscy się cieszą, że błota nie ma, że nie trzeba odśnieżać. I wody też nie ma... To zaczyna bardzo doskwierać...

I zaczęłam poszukiwania pracy. Jest kilka ogłoszeń. Jedno CV już wysłałam. Zobaczymy... Znaleźć coś muszę. Fajnie mi w domu. Mam czasu po dziurki w nosie. Nie przeszkadza mi to. Szkoda, że nikt nie chce mi płacić za siedzenie w domu... Nawet mąż :p Zaczynamy odczuwać moją utratę pracy. Bo jak by nie było to zawsze trochę grosza przyniosłam. Każdy z nas wie, że z jedną pensją jest ciężko. A M. jeszcze jest w takiej branży, że właśnie o tej porze roku szykuje się przestój... Ale damy radę! Przecież nie zaczniemy roku od narzekania. Nowy rok, nowe możliwości. I małe kroczki :)) Nie wiem co przyniosą najbliższe miesiące. Ubiegły rok był dla nas bardzo dobry. I tyle, bo nie lubię podsumowań. I postanowień też nie robię. I tak wiem co mam zrobić. Liczy się tylko mobilizacja do działania. Nie oglądam się za siebie już od lat. Nie ma sensu. Patrzę w przyszłość. Nie przeżyję tego co już było na nowo. Przyszłość zależy ode mnie. Więc się biorę za moje życie za bary :)) 

Spokojnego tygodnia!
Magadalena8

Święta i babski wypad :)

Święta minęły w przyjemnej atmosferze. Oczywiście było tłoczno, ale siostry się podzieliły z odwiedzinami :) Mając taką dużą rodzinę to musi być tłoczno, zabawnie :) Prawie umarliśmy z przejedzenie... Krzyś miał swój debiut jeśli chodzi o winszowanie. Niestety był to dla niego wielki stres, bo w Wigilię płakał. Ale odważył się i pojechał z M. do jego rodziców. A jak już raz powiedział to przez całe święta chciał chodzić :)) Bo u mojego dziecka strach ma zawsze wielkie oczy :)) 

A w niedzielę po świetach wybrałam się z dziewczynami na imprezę. Marzena przyjechała na święta do taty, a że bez męża to siłą rzeczy spotkanie musiało być babskie :) No bo jak my we dwie i nasi mężowie, a ona sama. Przykro by jej było... I tak pojechałyśmy same. Najpierw byłyśmy w barze. A później pojechałyśmy na imprezę. Tylko to był niewypał, bo leciało tam samo disco polo. A to w ogóle nie są nasze klimaty... Ale i tak wieczór był bardzo udany :) 

Magadalena8

Już czas...

Niestety ja też dałam się porwać... Porwać w ten wir... Wszystko jest inne w tym roku, bo jednak to ja muszę pomóc mamie w wielu sprawach. W zeszłych latach interesowało mnie sprzątanie, zakupy i zmielenie sera na sernik... I ok. To mi odpowiadało... Ale w tym roku dochodzi także gotowanie... Co do pieczenia to ograniczyłam to do minimum. Sernik oczywiście będzie. U nas nie mogą być święta bez tego przysmaku. Koniecznie z rodzynkami. Będzie także szarlotka dla mojego wojownika :) Makowca kupiłam dzisiaj z lokalnej piekarni. I będzie 1000 rurek z kremem :)) Rurki zrobiłyśmy wczoraj, jutro tylko krem. Żadnego wymyślania, przekładania, ja nie potrafię. A święta nie są momentem żeby się uczyć czy podawać gościom zakalca :p Poza tym to ma być jak najmniej obciążenia dla mamy. Dlatego w tym roku minimalne ilości wszystkiego. Nawet dzisiaj kupiłyśmy cztery kawałki ryby. Nie piętnaście... Kilka dni temu moja mama do mnie, że ja to się w ogóle nie przejmuję tym, że święta. Więc jej mówię czy co roku musi być zapierdziel? Czy co roku musi usiąść do Wigilii mega zmęczona? Czy po kolacji nie możemy posiedzieć, porozmawiać? Tylko wszystko w biegu? Kuchnię wysprzątałam. Ale nawet jak jest +10 st na zewnątrz to nie będę myła okien w grudniu! Nie dajmy się zwariować. Dzisiaj jednak miałam taki zwariowany dzień, bo byłam z mamą do kontroli. I o 8.30 wyszłyśmy już do lekarza. Zanim przejechałyśmy z jednego miasta do drugiego to minęło pół godziny. A tam w biedronce szał pał... A myśmy chciały tylko kilka rzeczy... Bo okazało się, że jednak czegoś w domu brak. A tak bardzo się starałam kupić wszystko w zeszłym tygodniu. Musiałyśmy jeszcze pojechać na miasto, do tzw centrum. I przejeżdżałyśmy obok bazaru. Wtorek dzisiaj to w mieście święto dyszla.... Unikam wypraw do miasta jak ognia. Naprawdę staram się tam być tylko raz w miesiącu. Jak mam zapłacić rachunki :) I to zbieram tych spraw jak najwięcej żeby nie jeździć. A przed świętami nie lubię szczególnie, bo wszyscy są tacy niemili... Nieżyczliwi... To święta, czas radości, czy koniec świata... Nie mogę na to patrzeć. Dlatego jak słyszę, że moja mama mówi, że jeszcze to, a tamto i to z tym to ją stopuję... Bo bez tego i tamtego się da. A jeśli nie poskładam ubrań w szafie to też święta się odbędą... Za to Marcin zwariował i pomalował korytarz... Jutro będzie malował drugi raz... Nie mogę się doprosić mojego męża o odmalowanie pokoju, ale korytarz czemu nie. Cwana bestia, bo tam tylko jeden wieszak wisi. Żadnych mebli i odpadających karniszy... Ale jak to się mówi szewc w podartych butach chodzi. Więc karnisz wisi już trzeci rok... Za to korytarz mamy ładny, o kolorze kawki z mleczkiem :) Już nie marudzę :))) choinki ubrane, sztuk trzy. Szarlotka jest. Rurki są, jeszcze puste. Mięso się rozmraża. Szynki są. Ryba także. Kapusta kupiona. Co jeszcze, co jeszcze, co jeszcze??? :D  A już nic. Jutro się okaże :) Krzyś ma już wolne, wraca do szkoły dopiero po Nowym Roku. Wierszyk na połaźnika prawie umie. Czy powie? Się okaże :))) 

Więc już czas, bo jak tak jutro wpadnę w kolejny wir... 

Spokojnych świąt życzę! Takich mega rodzinnych, z przepysznym jedzeniem, z rozśpiewanymi kolędnikami i porannymi połaźnikami :)) Wszystkim i każdemu z osobna zdrowia, szczęścia. I abyśmy w ten magiczny czas nie zapomnieli o sobie i swoich bliskich! 

Magadalena88

PUP i wizyta u koleżanki...

Ah ten powiatowy urząd pracy (może powinno być z dużych liter?).
No i pojechałam. Pan miał ofertę (ale nie był tak miły jak pani w zeszłym tygodniu). Ja za to byłam  miła. Odkąd przestała pracować w sklepie przestałam pluć jadem...  praca w takim mały markecie, na sprzedawcę. Cóż markecik ten nie cieszy się popularnością. Ani wśród klientów, ani wśród personelu... Bo jest tam poroniona kierowniczka, która doprowadza do tego, że ludzie odchodzą stamtąd. Ale umowa na pół roku. I to da się przeżyć. Nawet pierwszy miesiąc na zlecenie da się łyknąć. Przecież to tylko praca, a nie muszę tam być do końca życia. I praca od zaraz. I tutaj pojawił się problem. Bo ja jak już sobie wszystko przemyślałam to mogłabym tam pójść do pracy. Za miesiąc albo dwa... Chodzi mi o mamę. Tak sobie myślę, że jak ja miałaby, wrócić do pracy w Polańczyku po tygodniu i zostawić mamę samą w domu? Pewnie trzeba by było spiąć dupę i wszystko zorganizować. Ale w zasadzie to dobrze się stało, że mi tej umowy nie przedłużyli. Bo mogę się nią zająć. I ja nawijam do jegomościa o tym, że mama miała operację, przedstawiam mu sytuację. uzewnętrzniam się przed jakimś urzędasem - złamasem (z całym szacunkiem dla wszystkich urzędników, którzy mają choć trochę serca). A on do mnie, że jako człowiek to on rozumie, ale jako urzędnik to on musi mieś jakąś podstawę. Wtf??? Prawie mi się wymsknęło... I pytam się go to co ja mam zrobić? I pan bardzo kompetentnie i na poziomie wzrusza ramionami! To się nazywa fachowa pomoc. Muszę nagrywać takie rozmowy i otworzę kanał na yt... I mówi mi, że jakieś zaświadczenie od lekarza, że się mama opiekuje mogło by wystarczyć. Ja szok, ale ciągnę nadał (i zaczynam trochę ściemniać, bo już nigdzie do pracy nie chcę iść), że mama nie czuje się na siłach aby wsiąść do auta i pojechać gdziekolwiek, po jakiekolwiek zaświadczenie. No nie oszukujmy się moja mama ma 55 lat, jest pełnosprawną kobietą w dość dobrej kondycji psychicznej i fizycznej. Gdyby nie to biodro. I tak na dobrą sprawę każdy lekarz wyśmiałby mnie i urząd pracy. Grzecznie umawiam się z panem na 7 dni zwłoki, bo tyle mam czasu żeby się stawić na tą rozmowę od otrzymania wezwania. I najlepsze jest to, że jak nie podejmę pracy i tego nie uzasadnię to mnie skreślą z listy. Co my żyjemy nadal za komuny? Że jest przymus pracy? No cholera jasna! Wychodzę stamtąd i dzwonię do M. Mój dostaje delikatnej furii... Naprawdę bardzo się nie zdenerwował. I mówi, że jeśli mi pan nie wierzy to co najwyżej może dostać wypis mamy ze szpitala, który może sobie skserować i moje oświadczenie w tej sprawie. Wróciłam do domu. Wcześniej zahaczyłam o sklep i kupiłam drobny upominek dla córeczki mojej koleżanki. Krzycha przyprowadziłam ze szkoły, czekałam na M. I myślałam z radością o wieczornym spotkaniu z dawno niewidzianą koleżanką. W końcu straciłam status najgorszej koleżanki na świecie. Bo dziecko jej się urodziło 9 miesięcy temu. A ja nie byłam w odwiedzinach... Mam zasadę, że nie idę do nowo narodzonego dziecko wcześniej niż upłynie dwa miesiące od porodu. Bo dobrze pamiętam te odwiedziny. Które były masakrycznie męczące. Wyjątek stanowią moje siostry (może w końcu przestaną rodzić :))) I tak minął miesiąc, dwa, zaczął się sezon i zrobił się grudzień. Jednak spędziłyśmy przemiłe popołudnie. Ma cudowną córeczkę. Zakochałam się w małej. Jest pięknym, roześmianym brzdącem. I nosi imię, które tak uwielbiam- Ola... Z Anią znamy się od zerówki. Mieszkałyśmy po sąsiedzku... Każdą niedzielę spędzałyśmy na spacerach... Ahhh... To ona kojarzy mi się z dzieciństwem... Ale zanim się do niej wybrałam to dostałam telefon z urzędu. Dzwonił pan z którym rozmawiałam rano. Poinformował mnie, że "oferta wygasła i nie musi się pani już zastanawiać co z tym zrobić". Zatkało mnie... Powaliło mnie to ... Niektórzy ludzie nie powinni się odzywać. Problem z głowy, ja nadal bezrobotna. Ale za to dziękuję losowi za moich znajomych z dzieciństwa...


Magadalena88

I dom stał się naszą własnością. Wszystko poszło zgodnie z planem. Wszystkimi sprawami urzędniczymi zajęła się pani notariusz... 

A ja dostałam dzisiaj pismo z urzędu pracy. Przyszedł list polecony. A w nim zaproszenie na spotkanie w sprawie pracy. Bardzo jestem ciekawa co też mogą mi zaproponować... Mówiłam miłej pani, że po nowym roku mogłabym iść gdzieś już do pracy. To była jakaś niewiasta od doradztwa zawodowego. Ale, że tak szybko coś dla mnie znajdą to nie wiedziałam. Za niestawienie się na spotkaniu i nie uzasadnienie grozi skreślenie z listy. Na 120 dni. Pewnie za nie podjęcie pracy kara jest taka sama. Ale przecież mnie nie zmuszą. Bo niby jak? Kurwa, w kraj popierdzielony! M. zapomniał o tym, że ma iść do podpisu. To go skreślili. I muszę go ubezpieczyć przy sobie. Tak jak Krzyś jest ze mną. Czyli siłą rzeczy muszę tam jutro pójść żeby M. ubezpieczyć. I załatwić od razu to spotkanie... Bardzo mi dobrze w domu, ale wiem, że ten stan nie może trwać wiecznie... Może jednak propozycja okaże się interesująca? 

Magadalena88

Właśnie pomalowałam paznokcie. Czerwone i czarne były w zeszłym tygodniu. Dzisiaj są takie jakieś cieliste. Ale z jakimiś drobinkami. Bardziej na dyskotekę niż na jutrzejszą wizytę u pani notariusz. Ale stwierdziłam, że po dzisiejszych porządkach w kuchni należy mi się odrobina przyjemności i kobiecości. Porządki świąteczne uważam za rozpoczętę. I najgorszą rzecz do sprzątania też mam już za sobą. Zawsze kiedy odsuwam szafki w kuchni i przeklinam to co tam zastaję, obiecuje sobie, że będę to robić częściej... A jutro ostatni etap z przepisem domu. Tak, będzie nasz. Czy się cieszymy? Podchodzimy z dystansem, bo przecież tyle nas czeka pracy, że masakra.... Ale najważniejsze, że mamy te papierkowe sprawy już prawie za sobą... 

Magadalena8